MEHMET NİYAZİ’NİN KABRİ BAŞINDA
İsmail H. ZİYAEDDİN
Karangı keçe, tuvmaz kün, korkılı colda,
Bilgisiz oysız, umutsuz
kalgan edi halkımız,
Çiynelgen edi, ata curtta,
hür yaşamak hakkımız.
Çıktı halk arasından o künlerde bir gazi,
Hamiyetli, temiz kalpli bir şair,
adı Mehmet Niyazi!
Ak colnı köstermege
çaktı o bir meşale,
Özi boldı cavga karşı
tik turgan bir taş kale!
Sönmedi o meşale
cüreklerde ep cana…
Unutmay halk Ata Curtın,
kelecekke inana.
O kale eç sarsılmadı,
timtik yerinde tura
Küç künlerde halk onın
kölgesine cuvura!
Rahmet saga ey Niyazi! Emel umut kaynağı!
Yeşil Curt’ta dalgalansın Azat Kırım Bayrağı!
Bükreş
(Mayıs, 1991)
Emel KIRIM VAKFI