Emel KIRIM VAKFI
BİR SARAY KURACAKMAN!
Bir saray kuracakman! Han bolmasın içinde.
Kul, ırgat, açlık, korluk, kan bolmasın içinde..
[ihc-hide-content ihc_mb_type=”show” ihc_mb_who=”3,2″ ihc_mb_template=”1″ ]
[/ihc-hide-content]
Taşını yad ellerden ketirtmem hiç,
Cetişir öz curtumda çıkkan kerpiç.
Bek yüksek bolmasa da kök töbesi,
Temelli bolsun, aydınlık her köşesi…
Penceresi geniş bolsun, kirsin ışık,
Carlıga her kapısı bolsun açık..
Kesmesin kıbla celin hiç bir üynün,
Bolmasın karaltısı falan biynin…
Bir saray kuracakman Han bolmasın içinde,
Kul, ırgat, açlık, koruk, kan bolmasın içinde..
Cıyayım alt, üst etip catgan çerin,
O eski zor ciğitler kemiklerin..
Bularman balçığın yoğurayım,
Her kabirge «kemik» den bağırayım..
Şay etüp men güleşsin dört divan,
Çeşmesi, çeçekleri, ken azbarı..
Taptama izgü cemi endi ıssız Sal saray, kur devletin bolsun eşsiz..
Bir saray kuracakman taş bolmasın içinde..
Hep kemik, hep can bolsun caş solmasın içinde, Aç bolmasın içinde..
Lozan 22.5.1920
ÇOBAN ZADE BEKİR SITKI
Emel Dergisi sayı:70. Mayıs-Haziran 1972